Άρθρο του Προέδρου του Ε.Υ.Κ. Ν. Καβάλας σχετικό με προκλητική συμπεριφορά των καπνεμπόρων

 

Οι εργοδότες πάντα ήταν ευρηματικοί στην προσπάθειά τους να κερδίσουν περισσότερα σε βάρος της εργατικής τάξης. Προσφάτως εργοδότες προφασιζόμενοι την κρίση χωρίς αυτή να ανταποκρίνεται στα οικονομικά αποτελέσματα των επιχειρήσεών τους, βρήκαν την μέθοδο φυγής από το συνδικαλιστικό τους όργανο  με  σκοπό τη μη δέσμευσή τους από την Συλλογική Σύμβαση Εργασία του κλάδου.
 Σ’ αυτήν ακριβώς την περίπτωση υπάρχει ένα κοινωνικοπολιτικό θέμα. Δεν μπορεί η Κυβέρνηση και οι πολιτικοί ταγοί του τόπου να μένουν ουδέτεροι.
 Δεν μπορεί να λένε κάποιοι ότι η ελεύθερη αγορά διαμορφώνει την προσφορά και ζήτηση στους μισθούς. Η εργασία δεν είναι συμβατικό προϊόν. Δεν μπορεί να εκμεταλλευόμαστε την έλλειψη ευκαιριών για εργασία και την απόγνωση του εργαζόμενου αν θα συμπληρώσει τα ένσημά του για να βγει στη σύνταξη, ή στο επίδομα ανεργίας για να ζήσει.
 Όταν η Κυβέρνηση και οι πολιτικοί ταγοί του τόπου μας παραβλέπουν τέτοια φαινόμενα  εκμετάλλευσης της εργασίας στην πραγματικότητα δεν στέκονται ουδέτεροι απέναντι στην εργασία και στην εργοδοσία αλλά είναι σαν να συνενούν  και να συναυτουργούν με την εργοδοτική πλευρά. Τέτοιες συμπεριφορές για το σ.κ. είναι επικίνδυνες, γίνονται εσκεμμένα, κατασκευάζονται και φανερώνουν πλήρη κοινωνική ανεπάρκεια. Πόσο μάλλον όταν επιχειρείται να ριχτεί στάχτη στα μάτια προβάλλοντας πως προσφέρουν στην απασχόληση αλλιώς θα πήγαιναν στην Βουλγαρία.
 Όσο για τους εργοδότες που δεν είναι τίποτε άλλο από οικονομικούς δρώντες  που μεγιστοποιούν τα κέρδη τους και έχουν κάθε δικαίωμα να προσπαθούν να αποσπάσουν όσο περισσότερη εργασία με μικρότερο μισθό, νομίζω, πως έχουμε μια κεκαλυμμένη στήριξη της επιχειρηματικότητας μέσω μιας «αθώας» θεωρίας η οποία χρησιμοποιεί την δήθεν απολίτική της στάση ως καμουφλάζ για την υπεράσπιση της θεωρίας τους «Ενδιαφέρον για περισσότερα κέρδη και τίποτε άλλο».
 Ασφαλώς η ευθύνη για τους συνδικαλιστές που συνεργούν κάτω από την πίεση τέτοιων καταστάσεων είναι κατώτερη της ιστορίας, των αρχών και των αξιών που πρεσβεύει το συνδικαλιστικό κίνημα γιατί αυτοί έχουν την ευθύνη της καθοδήγησης του εργατικού κινήματος.